بیست و ششمی_26

امروز صب که بآ دوستآم دآشتیم میرفتیم مدرسه

جلوتر از همشون رآه میرفتم..

سر کوچه یه پیرمرد نآرنجی پوش رو دیدم..

فقط دلم خوآست یه لبخند رو لبش بیآد..

هرچند نصه و نیمه..

تو اون هوآی سرد..

لبخند بزرگی زدم:سلآم بآبآ..خسته نبآشی :)

دوستآم هم پشت سرِ من شروع به سلآم دآدن کردن..

پیرِمرد نآرنجی پوش لبخند قشنگی زد که برآم یه دنیآ می ارزید:مرسی بآبآجون :))

قیآفه مهربونی دآشت..

وآسه یه لقمه نونِ حلآل زحمت میکشید..

تو اون هوآی سرد..

چه رآحت مآهآ آشغآلآمونو تو خیآبونآ وِل میکنیم :(